Miasto jest także ośrodkiem administracyjnym (siedziba powiatu), komunikacyjnym (dworzec autobusowy), kulturalnym i przemysłowym. Do największych zakładów przemysłowych należą: Zakłady Budowy Maszyn Ciężkich (ZTS — Zavody t’azkeho strojarstva), Zakłady Odzieżowe Makyta, Zakłady Budowlane Agrostav oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Budowy Mieszkań (Mestsky bytovy podnik ). Miasto posiada także własną poliklinikę.
Namiestów powstał w okresie silnego naporu reformacji szerzonej przez żupanów Orawy i zarazem właścicieli „orawskiego państwa” Thurzonów. W pierwszych latach istnienia wsi ludność, w tym czasie w większości katolicka, należała do katolickiej parafii w Trzcianie. Następnie, w roku 1595, Jerzy Thurzo założył ewangelicką parafię w Lokczy (slow. Lokca) i włączył do niej Namiestów. W roku 1612 Jerzy Thurzo powołał w Namiestowie samodzielną ewangelicką parafię. Należało do niej szereg okolicznych wsi: Bobrów, Jasenica*, Klin*, Pólgóra*, Rabcza*, Slanica (dziś na dnie Orawskiego Jeziora), Zubrohlawa, Vavrećka,. Ponieważ mimo prześladowań znaczna część ludności Orawy pozostała przy wierze katolickiej i domagała się przywrócenia obrządku rzymsko-katolickiego, w roku 1645 w ramach rekatolicyzacji Orawy powstała katolicka wspólnota w Ćimhowej, a w roku 1656 erygowano parafię w pobliskich Rabczycach. Wreszcie w roku 1672, po klęsce kuruckiego powstania Kacpra Piki, katolicy przejęli też parafię namiestowską.
Z chwilą utworzenia ewangelickiej parafii w 1612 roku mieszkańcy Namiestowa postawili pierwszy drewniany kościół. W latach 1655-1658 wybudowali murowaną kaplicę (dziś kruchta kościoła), a drewniany kościół sprzedali do Pucowa k. Dolnego Kubina. W wyniku dalszej rozbudowy powstał kościół renesansowy, przebudowany najpierw przed rokiem 1716, a następnie w roku 1878 w stylu neoromańskim. Kolejna przebudowa nastąpiła po zniszczeniach wojennych 1945 roku, a ostatnia w 1981 roku. Kościół nosi wezwanie św. św. apostołów Szymona i Judy. Konsekrowany był w roku 1982. W jego wnętrzu zachowało się kilka cennych dzieł sztuki epoki baroku (XVIII w.). Należą do nich rzeźby św. Barbary i św. Katarzyny, dwa konfesjonały i chrzcielnica. Ołtarz główny, dwa ołtarze boczne i ambona pochodzą z połowy XIX wieku. Współczesny słowacki artysta Wincenty Hloznik wykonał dla kościoła witraże, zaś rzeźbiarz Piotr Hloznik stacje Drogi Krzyżowej.
Przy kościele parafialnym stoi kamienna figura Najświętszej Maryi Panny wykonana w roku 1758 w znanym warsztacie kamieniarskim Białopotockich w Orawskim Białym Potoku.
Cennym zabytkiem współczesnego Namiestowa jest d. kościół parafialny pw. Św. Krzyża, który należał do zatopionej przez wody Orawskiego Jeziora wsi Slanica. Dziś stoi on na maleńkiej wyspie — Slanickim Ostrowie* zwanym też Ostrowem Sztuki. Kościół ten zbudowano w l. 1766-69, a w roku 1843 powiększono dobudowując fasadę z dwoma wieżami i boczną kaplicę. Wyposażenie kościoła zostało zdeponowane w zbiorach Galerii Orawskiej w Dolnym Kubinie, a we wnętrzu zorganizowano stalą ekspozycję rzeźby ludowej oraz wystawę ilustrującą budowę zapory i prezentującą historię zatopionych wsi. Również wokół kościoła zgromadzono wiele eksponatów kamiennej rzeźby ludowej. Całością opiekuje się Galeria Orawska z Dolnego Kubina, ona też organizuje tutaj corocznie w ramach Orawskiego Muzycznego Lata (słow. Oravske hudobne leto) koncerty muzyki poważnej i zespołów śpiewaczych (podczas weekendowych dni w czerwcu i lipcu) .Warto dodać, że na wyspie obok kościoła stoi pomnik wielkiego słowackiego działacza narodowego, kodyfikatora słowackiego języka literackiego, urodzonego w Slanicy Antoniego Bernolaka (1762-1813).
Z Namiestowem związanych było kilka wybitnych postaci słowackiej kultury i nauki, między innymi:
Ignacy Grebać-Orlov (1888-1957)—urodzony w Namiestowie słowacki poeta, prozaik i dramaturg.
Marcin Hamuljak (1789-1859) — wybitny słowacki działacz narodowy i zasłużony wydawca dzieł słowackiej literatury, rodem z Jasenicy. Pochowany jest na miejskim cmentarzu w Namiestowie.
Svetozar Hurban-Vajansky (1847-1916)—słowacki poeta, pisarz i krytyk literatury.
Paweł Orszagh Hviezdoslav (1849-1921) — wielki słowacki poeta, rodem z Orawy (urodzony w Wyżnim Kubinie, zmarły i pochowany w Dolnym Kubinie). W latach 1879-1899 pracował w Namiestowie jako adwokat. Tutaj stworzył większość swoich dzieł (Półgóra). Przed kościołem parafialnym stoi jego okazały pomnik, zaś na fasadzie domu, w którym mieszkał wmurowana jest pamiątkowa tablica.
Do Namiestowa należą dwa rezerwaty położone na wyspach Orawskiego Jeziora: Slanicki Ostrów* i Ptasi Ostrów*. W mieście znajduje się siedziba dyrekcji Obszaru Chronionego Krajobrazu „Górna Orawa” (Chranena krajinna oblast’ „Homa Orava”).
W Namiestowie od stycznia 1991 roku wydawana jest regionalna gazeta, dwutygodnik „Biela Orava”.
Od kilku lat przy zaporze na Orawie odbywa się Namiestowskie Święto Piwa (lipiec-sierpień), co stanowi próbę odnowy dawnych tradycji piwowarskich i orawskich targów.
W mieście działają dwie stacje benzynowe: za mostem na Orawskim Jeziorze przy wylotowej drodze do Dolnego Kubina (czynna pon.-sob. 6.00–19.00, niedz. 7.00-19.00, latem do 20.00) oraz nowa stacja przy drodze do przejścia granicznego w Pólgórze.
Jak to już wspomniano powstanie Orawskiego Jeziora przekształciło Namiestów w miejscowość o charakterze turystyczno-wypoczynkowym. Północno-zachodnie i południowo-zachodnie brzegi Jeziora obrosły licznymi hotelami, campingami i restauracjami. Po Jeziorze kursują statki, które odbywają wycieczkowe rejsy m.in. na Slanicki Ostrów Sztuki (wstęp 10 sk/os.).
Aktywnie działa Międzynarodowy Jacht Club „Orava” (siedziba na przystani statków pasażerskich — słow. prfstav), który między innymi prowadzi wypożyczalnię żaglówek i nart wodnych, indywidualną naukę jachtingu i in.
W roku 1996 przy moście na Jeziorze, tuż obok ścisłego centrum miasta wybudowano duży parking i postawiono nowoczesny pawilon Centrum Informacji Turystycznej.
W Namiestowie na Łazie (słow. Laz) znajduje się niewielki wyciąg narciarski o długości 450 metrów i deniwelacji 90 metrów.
