Widok w kierunku pd. dominuje masyw Girowej*. Ponad nią widzimy szczyty Gór Kisuckich — już na Słowacji. Na horyzoncie, pomiędzy Girową* a Wlk. Raczą, widnieją szczyty Małej Fatry: skalisty Wielki Rozsutec (1610 m), stożkowaty Stoh (1608 m) i najwyższy, rozłożysty Wielki Fatrzański Krywań (1709 m). Na prawo od Girowej*, ponad niewidocznym siodłem Przeł. Jabłonkowskiej*, widnieją szczyty Jaworników z najwyższym Wlk. Jawornikiem (1071 m — na pd.-zach.).
Zach. część panoramy obejmuje Beskid Śląsko-Morawski. Spod Przeł. Jabłonkowskiej* opada ku dol. Olzy* łańcuszek zabudowań wsi Mosty*. Ponad nimi upstrzona polanami Skałka (932 m), w prawo Wlk. Połom (1067 m) i dalsze wzniesienia głównego wododziału karpackiego. Ponad zabudowaniami Jabłonkowa* w dol. Olzy* z charakterystyczną wieżą kościoła farnego widzimy perspektywę doliny Łomnej, chowającej się w lewo poza grzbiet Miąszego. Na ostatnim planie ponad dol. Łomnej widzimy trapezowaty Smrk (1276 m).
Charakterystyczna góra na najbliższym planie ze schroniskiem o czerwonym dachu pod szczytem — to Kozubowa (982 m). Ponad nią — z wysokim masztem nadajnika TV na szczycie — najwyższy szczyt Beskidu Śląsko-Morawskiego, Łysa Góra (1323 m). Na prawo, nieco bliżej — zalesiony Trawny (1203 m). Jeszcze bliżej, lecz poza Kozubową, grzbiet Sławicza biegnący w stronę Ostrego (1044 m), opadającego ku dol. Olzy nad Bystrzycę* i Karpętną. Na prawo od Ostrego, poza doliną Tyry, Jaworowy (1032 m) z przekaźnikiem TV na niższym wierzchołku. Nieco na lewo od Ostrego, na dalszym planie — Ropica (1082 m) w grzbiecie, opadającym najdalej na pn. w całym Beskidzie Śląsko-Morawskim: przez Ropiczkę (918 m) i Godulę (738 m) nad Ligotkę Kameralną.
Wchodzimy w las. Grzbietową drogą, początkowo wznosząc się nieco stromiej, następnie prawie połogo, wychodzimy na obszar świerkowych młodników, porastających dawne wyręby, ciągnące się aż po szczyt Kyrkawicy*. Tu spotykamy szeroką, szutrową drogę leśną (w prawo — wiedzie ona ku granicy pod szczytem Kyrkawicy*), którą w lewo. Trawersując pd.-zach. zbocza Kyrkawicy* obniżamy się systematycznie i wykonując szeroki łuk w lewo (w kierunku zach.) schodzimy na Siodło pod Groniczkiem* (45 min., z Bukowca U Sikory 2 g.).
Tu koniec zn. żółtych (29Ż) z Jabłonkowa* oraz początek zn. niebieskich (31N) na Wlk. Czantorię*. Szerokie, dobrze nasłonecznione i osłonięte ścianą lasu siodło stanowi dobre miejsce do odpoczynku (najbliższa woda: 3 min. za zn. czerwonymi dalej w kierunku Filipki*). Droga, którą przyszliśmy, opada dalej w kierunku pn.-zach. i wijąc się licznymi zakosami po pn. stokach Groniczka* sprowadza do doliny Radwanowa*.
Z Siodła pod Groniczkiem schodzimy wąską ścieżką w dół w kierunku pn. Trawersujemy stromym stokiem, porośniętym bukowo-świerkowym lasem. Dochodzimy do szerszej, stokowej drogi leśnej, którą w prawo. Droga przecina następnie niewielki ciek wodny, robi ostry zakręt w lewo, po czym obniża się aż do miejsca, gdzie w lewo (ku zach.) opada niewielka polana, porośnięta jałowcami. Tutaj (Uwaga na znaki!) odbijamy z drogi w lewo na wąską ścieżkę, która — dalej trawersując ponad doliną Radwanowa* — obniża się powoli, po czym przecinając kolejny ciek wodny skręca w lewo i wyprowadza na polanę z samotnym gospodarstwem po prawej. Kierując się na pn.-zach. mijamy polanki z opuszczonymi domostwami (ujęcie wody) i wkrótce stajemy na skraju kolejnej polany przed masywnym gmachem chaty „Stożek” na skraju osiedla Zimny* (40 min., z Bukowca U Sikory 2.40 g.).
Chata „Stożek” — funkcjonowała dawniej wyłącznie jako ośrodek pionierski kopalni „Juliusz Fućik” z Pietwałdu koło Orłowej (z tym związana jest charakterystyczna infrastruktura obiektu, w tym 28 „chatek” — 3-lub 4-osobowych domków campingowych i niewielki basen kąpielowy). Obecnie działa jako ogólnodostępny hotel górski z restauracją i barem w głównym, 3-kondygnacyjnym budynku. W pobliżu — niewielkie obserwatorium astronomiczne.
Przy hotelu początek zn. żółtych (23Ż) do Rozdroża pod Wlk. Stożkiem.
Od drogowskazu turystycznego przy chacie „Stożek” podchodzimy w kierunku pn.-zach., wzdłuż wyrębu, na grzbiet, łączący ramię Łączki* i Filipki* z Wlk. Stożkiem*. Rozpościera się stąd widok na całe pasmo graniczne od Wlk. Czantorii* po Wlk. Stożek*. Przekraczamy drogę grzbietową i wąską ścieżką ponad zamknięciem doliny Głuchówki* trawersujemy spiętrzenie grzbietu, po czym wracamy nań i wygodną drogą grzbietową kierujemy się na pn.-zach. Wychodzimy z lasu na bardziej rozczłonkowany odcinek grzbietu, pokryty po obu stronach pięknymi polanami, na których usadowiły się porozrzucane tu i ówdzie zabudowania osiedla Filipka. W nieznacznym siodełku grzbietu z prawej dołączają do nas zn. zielone (24Z) z Kolibisk* w dol. Głuchówki*. Wraz z nimi podchodzimy na bliski już, porośnięty kępą buków wierzchołek Filipki* (35 min., z Bukowca U Sikory 3.15 g.).
Przejście szlaku w kierunku przeciwnym: Filipka – Zimny (Chata „Stożek”; 30 min.) – Siodło pod Groniczkiem (1.15 g) – Baginiec (1.55 g.) -Piosek (autobus ĆSAD; 2.35 g.) – Bukowiec U Sikory (autobus ĆSAD) 2.50 g. Suma podejść 290 m. GOT 13 pkt.
