Szlak turystyczny – Rysianka – Hala Miziowa

Szlak turystyczny – Rysianka – Hala Miziowa

Szlak turystyczny – 25C – czerwony. Rysianka (1322 m) – Trzy Kopce (1216 m) – Palenica (1343 m) – Hala Miziowa (1275 m).

Suma podejść ok. 100 m, ok. 2 godz. w obie strony.

Jest to ciekawa a niedługa trasa grzbietowa łącząca schroniska na Rysiance i Miziowej. Często w połączeniu z innymi opisywanymi tu trasami stanowi fragment dłuższej wycieczki np. z Rajczy czy Węgierskiej Górki do Korbielowa. Znaczny odcinek grzbietu jest tu widokowy a kulminacje przekraczają 1300 m. Szlak pierwotnie wyznakował Beskidenverein (w latach 90-tych ubiegłego stulecia). W 1926 roku Władysław Midowicz włączył go do znakowanego wówczas Głównego Szlaku Beskidzkiego. W 1928 roku odnowił go Józef Merta zmieniając nieco przebieg w końcowym odcinku przed Halą Miziową.

Wychodzimy spod schroniska na Rysiance* i do zwornikowej kulminacji Trzech Kopców* (1216 m) podążamy wg opisu szlaku z Rysianki na Krawców Wierch (trasa 2207). Szlak żółty odchodzi na Trzech Kopcach w prawo w dół a my skręcamy w lewo za znakami czerwonymi na grzbiet graniczny. Najpierw obniżamy się nieznacznie a potem szeroką przecinką, pośród świerkowego młodnika wznosimy się jednostajnie na wierzchołek Palenicy* (1343 m). Ten raczej mało znany szczyt praktycznie nigdy nie bywa celem odrębnych wycieczek (a przecież należy do grona dziesięciu najwyższych wierzchołków w całych Beskidach) lecz tylko mijany jest na trasie między schroniskami. Wschodni stok jest bardziej stromy i opada na rozległe siodło z okazałą Halą Cudzichową*. W prawo na słowacką stronę widok ogranicza równa ściana młodej świerczyny, natomiast w lewo, gdzie Hala malowniczo opada po zboczu, odsłania się dość rozległa panorama. Na dolnym skraju Hali zwracają uwagę dwie ambony myśliwskie.

Z Hali Cudzichowej rozciągają się widoki w kierunku północnym na grupę Beskidu Małego i na północny wschód na wschodnie fragmenty Beskidu Żywieckiego. Od masywu Pilska na lewo zbiega w dół krótkie zalesione ramię, które opada nisko na znajdującą się tuż u naszych stóp Buczynkę (1202 m) z dużą Halą Jodłowcową. Za tym ramieniem na drugim planie widoczny jest wysoki szczyt Jałowca (1111 m) z rozległą Halą Trzebuńską. Na lewo od niego i bliżej widnieje szeroki Lachów Groń (Buciorysz, 1045 m). Szczyty te należą do Beskidu Żywieckiego. Za nimi na lewo ciągną się mniej więcej wyrównane grzbiety Beskidu Małego. Podnoszą się one na wschodzie znad doliny Skawy i zaraz kulminują na Łamanej Skale (Madohora, 929 m). Na lewo od Łamanej Skały ciągnie się grzbiet Gibasów Wierch (898 m) – Kucówki (832 m) – Ściszków Groń (779 m). Zza Ściszków Gronia i Kucówek wylania się grzbiet Potrójna (884 m) -Jawornica (830 m). Za Ściszków Groniem ukryta jest też przeł. Kocierska (718 m), z której leżący tam grzbiet wybiega na Kocierz (879 m) i Cisową Grapę (853 m), a następnie opada na lewo przez Jaworzynę (864 m) do niewidocznej stąd Kotliny Żywieckiej.

Przed nami kolejny wierzchołek grzbietu granicznego — Munczolik* (1356 m — zwany również Supurzeniem a niekiedy błędnie Szczawiną). Z siodła podchodzimy na jego zachodni stok. Szlak wkrótce wchodzi w las, kamienista ścieżka oddala się chwilowo od granicy. Opadające na polską stronę zbocze jest tu strome, pokryte gęstym górnoreglowym lasem z wystającymi progami skalnymi i głazami. Gdy miniemy w końcu wierzchołek ścieżka się wyrównuje i ponownie zbliża do granicy, wchodząc na jej szeroka przecinkę. Mamy teraz przed sobą końcowy równy odcinek trasy biegnący szerokim szpalerem dorodnych świerków. Wkrótce po lewej stronie, za pasem górnoreglowego zagajnika, prześwituje usytuowana na stoku opadającym w dolinę Cebuli* (źródłowy potok Sopotni), hala o ciekawej nazwie Tanecznik* (według góralskich podań mieli tu tańczyć żywieccy zbójnicy — na złość zbójnikom orawskim). Szeroką przecinką graniczną podążamy dalej na wschód mając przed sobą zachodnie stoki Pilska*. Już blisko celu wędrówki granica skręca nieco w prawo i biegnie na Pilsko, a szlak, odchylając się w lewo przechodzi skrajem zarastającej polany Cebula* i wkrótce osiąga zachodni kraniec Hali Miziowej* (1275 m). Stąd jeszcze kilkaset metrów środkiem Hali do położonego w niewielkim zagłębieniu starego schroniska i zaraz za nim budującego się nowego (opis hali i schroniska — patrz słowniczek: Hala Miziowa). Przy schronisku znajduje się tablica informacyjna przystanku nr 5 ścieżki dydaktycznej Żywieckiego Parku Krajobrazowego.

Kliknij aby zobaczyć mapę

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *