Szlak turystyczny – Mosty k. Jabłonkowa – schronisko na Girowej

Szlak turystyczny – Mosty k. Jabłonkowa – schronisko na Girowej

Szlak turystyczny – 34C – czerwony. Mosty k. Jabłonkowa (520 m) – Studzieniczne (ok. 700 m; 50 min.) – rozdroże pod Girową (750 m; 1.10 g.) – schronisko na Girowej (790 m). 1.20 g.

Suma podejść 300 m. GOT 7 pkt.

Krótki szlak wyprowadzający na główny grzbiet Karpat, biegnący tu od Przeł. Jabłonkowskiej* przez szczyt Girowej* na wsch., ku Jaworzynce*. Stanowi najdogodniejsze podejście na Girową*, słynącą z pięknej dookolnej panoramy oraz do położonego pod jej szczytem schroniska.

Początek szlaku przed dworcem kolejowym ĆSD Mosty k. Jabłonkowa (drogowskaz turystyczny na drzewie). W kierunku zach. zn. czerwone wiodą stąd na Skałkę (932 m), Wlk. Połom (1067 m) i dalej na Sławicz w Beskidzie Śląsko-Morawskim.

Od budynku stacyjnego idziemy nieco w dół i w prawo, między budynkami szkoły i Straży Pożarnej do szosy, którą biegnie międzynarodowy szlak drogowy E 75. Szosą skręcamy w lewo, po czym po chwili — przed hotelem i restauracją „Beskid” — w prawo w dół, do dolinki potoku Osetnica*. Przekraczamy mostek na potoku i skręcamy łagodnym łukiem w lewo, asfaltową dróżką między zabudowania. Powyżej zabudowań podchodzimy polną drogą w kierunku wsch., po czym wchodzimy w las, składający się początkowo w znacznej części z sosen. Wkrótce dróżka wyprowadza nas na mało znaczne siodełko grzbietu, którym masyw Girowej* opada na pd.-zach., ku Przeł. Jabłonkowskiej*.

Z przecinki, opadającej tu ku pn.-zach., otwiera się widok na zabudowania Mostów*, rozrzucone wzdłuż dolinki Osetnicy*, a w tle — na szczyty Beskidu Śląsko—Morawskiego: Kozubową (982 m) i na prawo od niej Ostry (1044 m).

Od pn. na grzbiet wychodzi tu szeroka droga leśna, która przekracza go i wiedzie na wsch. po jego pd. stronie. Nasze znaki wiodą dalej tą drogą. Łagodnie się wznosząc mijamy po lewej kilka samotnych gospodarstw rozmieszczonych na samym grzbiecie, po czym dochodzimy do ośrodka rekreacyjnego huty w Trzyńcu* „Girowa — Studzieniczne” (50 min.).

Z wyrębu, opadającego poniżej ośrodka w kierunku pd. interesujący widok na kotlinę czadecką, dolinę górnej Kisucy i otaczające ją góry. W kierunku pd.-zach. horyzont zamyka pasmo Jaworników.

Od ośrodka asfaltową drogą dojazdową kierujemy się dalej na wsch. Po chwili droga skręca w prawo w dół (do Mostów), a my przez pasmo lasu wychodzimy na otwarty teren i nieznacznie obniżany się w siodełko grzbietu, w którym rozłożyło się kilka gospodarstw osiedla Łabajówka (czes. Labajovka). Wkrótce po lewej powiększa się obszar polan, opadających ku pn., na których poniżej kolejne osiedle — Szyroki (czes. Siroky).

Z polan interesujący widok na wsch. część Beskidu Śląsko-Morawskiego, od Wlk. Połomu (1067 m) na pd. przez Kozubową (982 m) i Ostry (1044 m) aż po przednie spiętrzenie Jaworowego (1032 m) z widoczną wieżą przekaźnika TV — na pn.

Wchodzimy w las i nieznacznie się wznosząc dochodzimy po chwili do rozdroża pd Girową*, gdzie z lewej strony dołączają do nas zn. zielone 33Z z Jabłonkowa (20 min., ze stacji CSD w Mostach 1.10 g.).

Wraz ze zn. zielonymi kontynuujemy wędrówkę w kierunku wsch., trawersując pd. zbocza szczytowej kulminacji Girowej*. Po chwili po lewej mijamy, ukryte częściowo za liściastymi zagajnikami i młodym podrostem świerkowym, oryginalne „Skały na Girowej”.

Wychodnia skalna na pd. stoku Girowej* ma postać długiego na ok. 150 m urwiska przygrzbietowego, rozwiniętego w 2, a miejscami i w 3 poziomach w gruboławicowych piaskowcach dolnych warstw krośnieńskich, zaliczanych do tzw. łuski przedmagurskiej. Pojedyncze wychodnie i ambony osiągają wysokość 5-8 m, a tarasy między nimi porośnięte są starymi drzewami. U podnóża urwiska znajduje się rumowisko wielkich bloków skalnych, zaścielające częściowo już zarośniętą rozpadlinę, biegnącą wzdłuż wychodni. „Podanie ludowe głosi, że między tymi skalami jest ukryte wejście do podziemnego korytarza, sięgającego aż pod górę Groniczek na prawym brzegu Olzy. WSród tych skal mieli się niegdyś ukrywać rozbójnicy i we wnętrzu góry gromadzić skarby, zrabowane na kupcach, przechodzących przez niedaleką przełęcz Jabłonkowską” — pisał 60 lat temu Jan Galicz w V „Roczniku” Oddziału PTT „Beskid Śląski” w Cieszynie.

Po dalszych kilku minutach marszu wychodzimy na rozległą, opadającą spod szczytu Girowej* i częściowo już zarastającą polanę, na której wznosi się schronisko na Girowej (10 min., ze stacji kolejowej w Mostach 1.20 g.).

Podchodząc od schroniska polaną w kierunku pn. w kilka minut stajemy na szczycie Girowej*, wśród kilku wystających z ziemi płyt skalnych. Pomimo stosunkowo nieznacznej wysokości szczytu, roztacza się stąd wspaniała dookolna panorama, jedna z najoryginalniejszych w tym rejonie Beskidów i obejmująca góry trzech państw: Polski, Czech i Słowacji.

W kierunku pn. i pn.-wsch. widzimy Beskid Śląski. Wprost na pn. ciągnie się grzbiet głównego wododziału Polski, biegnący od Mł. i Wlk. Czantorii* przez wyraźnie widoczny wierzchołek Wlk. Stożka* po Kiczory*, których stoki opadają ku widocznej u naszych stóp dolinie Olzy*. Na prawo od Kiczor widzimy wyraźnie niższą Młodą Górę*, a za nią dalszy ciąg grzbietu wododziałowego, biegnącego przez przeł. Kubalonkę ku Baraniej Górze. Od płaskiej wierzchowiny Baraniej Góry grzbiet Pasma Wiślańskiego biegnie w lewo (ku pn.) przez Magurkę Wiślańską, Zielony Kopiec i Malinowską Skałę po Skrzyczne, zwieńczone wysokim masztem nadajnika TV. W prawo (na pd.) od Baraniej G. główny grzbiet Beskidu Śl. biegnie przez Gańczorkę i Tyniok na bezleśną kopułę Ochodzitej również z masztem przekaźnika i dalej na zwornikowy Sołowy Wierch.

Patrząc w kierunku wsch. widzimy rozrzucone wzdłuż głównego, niskiego w tym miejscu grzbietu wododziałowego Karpat zabudowania Jaworzynki*, nieco w lewo — centrum Istebnej* na pd. zboczach Złotego Gronia, a dalej — centrum Koniakowa pod Ochodzitą. Na dalszym planie widzimy szczyty Beskidu Żywieckiego. Za Sołowym Wierchem wznosi się upstrzony polanami Rachowiec, zaś dalej i na lewo od niego masywy Romanki, Lipowskiej i Pilska. Na prawo od Rachowca wyłania się masywny Muńcuł, a jeszcze dalej w prawo widzimy grzbiety tzw. Worka Raczańskiego aż po rozległą kopułę Wlk. Raczy i położone na pn. od niej Kikulę z Magurą.

W kierunku pd. widać położoną pod nami dolinę Czernianki, którą biegnie linia kolejowa z Czadcy przez Przeł. Zwardońską do Żywca (od niedawna znów z ruchem międzynarodowym), a równolegle do niej — stary trakt kołowy z Kisuc na Żywiecczyznę z dopiero co otwartym drogowym przejściem granicznym w Zwardoniu Mycie. Wokół Kotliny Czadeckiej i doliny Kisucy wznoszą się Beskidy Słowackie, zaś horyzont na pd. zamykają szczyty Małej Fatry ze skalistym Rozsutcem na wsch. i najwyższym, rozłożystym Wielkim Fatrzańskim Krywaniem na zach. Dalej w prawo dojrzymy przy dobrej pogodzie niższą, zach. część Małej Fatry kulminującą w Martinskych holach, zaś jeszcze bardziej w prawo (w kierunku pd.-zach.) — widoczne w perspektywicznym skrócie pasmo Jaworników, którego grzbietem biegnie granica czesko-słowacka.

Na samym szczycie Girowej*, na niewielkiej płycie piaskowca, wykuty napis: 1990 — Vaclav Havel — president, wykonany na pamiątkę wizyty prezydenta (wówczas jeszcze Czechosłowacji) w położonym u stóp góry Bukowcu*.

Przejście szlaku w kierunku przeciwnym: Schronisko na Girowej – rozdroże pod Girową (10 min.) – Studzieniczne (25 min.) – Mosty k. Jabłonkowa (kolej, autobus). 1 g. Suma podejść 30 m. GOT 4 pkt.

Kliknij aby zobaczyć mapę szlaku

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *